Op zaterdag ging ons GREEN'N FIT-team naar Baunatal voor de zevende race van de GCC-serie, die werd verreden in het kader van de Duitse Elitekampioenschappen op een circuit van 17 km. Het team heeft zich wederom uitstekend kunnen presenteren. Op de korte afstand behaalde het team een dubbel podium met Andreas Jung (2e) en Patrick Hanhart (3e), Cosima Henrichs werd 6e heren 2e. Deze keer doet Tim Take verslag van zijn zeer persoonlijke race:
Op de lange afstand van 103 km over 6 ronden werden we vertegenwoordigd door in totaal 5 coureurs: Marion Wittler, Malte Beversdorff, Felix Schmidt, Matthias Maxa en ikzelf. De grootste moeilijkheid van dit veeleisende parcours was een van de vele korte beklimmingen waar een stijgingspercentage van meer dan 10% overwonnen moest worden. Door de late starttijd van 15.30 uur konden we ontspannen aankomen. Aan de andere kant konden we voor onze race ontspannen en naar de finale van het Duitse dameskampioenschap kijken.
Stipt na het einde en met het begin van de startopstelling voor onze race kwam de weersvoorspelling echter uit en begon het hevig te regenen. Dit vereiste natuurlijk speciale aandacht en aandacht in de vele bochten van het parcours, maar zou ons niet moeten hinderen met ons plan om aandachtig vooraan te rijden en, indien mogelijk, vertegenwoordigd te zijn in een ontsnappingsgroep. Het tempo van het veld lag al in de eerste ronde erg hoog, maar Malte was vanaf het begin nog steeds vooraan in het veld aanwezig. Aan het begin van de tweede ronde was het hoofdveld teruggebracht tot ongeveer 50 renners en het bleef groeien
meer aanvallen.
Ik voelde me steeds beter en in de loop van de tweede ronde callde ik veel aanvallen, maar die werden altijd geneutraliseerd. In de derde ronde konden 6 coureurs eindelijk ongeveer 300 meter wegrijden. Malte viel even later aan, maar wist toch bij de groep te komen. Doordat coureurs van alle grote teams in de kopgroep vertegenwoordigd waren, viel het tempo in het peloton wat terug en kon de groep snel verder afstand nemen. Daarmee was ons eerste doel behaald.
Ik bleef verder op het veld en hielp een paar aanvallen te neutraliseren. In de loop van de vierde ronde op km 65 gebeurde echter precies wat niet had mogen gebeuren. Ik viel. Ik weet nog steeds niet precies hoe het gebeurde, maar op ongeveer 4./5. Rijpositie in het veld op een relatief recht stuk, ik stond ineens op het asfalt. Op een paar schaafwonden na gebeurde er niet veel met me en kon ik relatief snel verder, maar mijn linker remhendel werd iets meer aangeraakt, waardoor ik zowel mijn voorrem als mijn voorderailleur niet kon bedienen.
Maar ik had natuurlijk geen andere keuze dan de laatste 35 km zo af te werken. Toen de regen weer heviger begon te worden, moest ik elke bocht heel voorzichtig benaderen, met alleen de achterwielrem, om niet weer weg te glijden. De helling van 10 procent met een overbrengingsverhouding van 53/28 was het minste van twee kwaden. Tegen de verwachting in kon ik relatief goed rijden. Mijn hoop om de finish te bereiken voor de volgende grotere groep barstte toen zo'n 7 km van de finish los.
Op km 95 haalde de volgende groep, waarin ik Matthias weer tegenkwam, me in. Gelukkig kon ik de finishlijn goed bijhouden en in de sprint zat ik nog steeds bij de topplaatsen, waardoor ik ondanks de val toch als 62e kon finishen. Uit de kopgroep werd Malte een uitstekende 6e, Matthias 68e, Felix 106e na het breken van zijn arm in Hockenheim en ook Marion behaalde een uitstekende 2e plaats bij de vrouwen. Al met al was het een geweldig evenement met een heel mooi circuit en geweldige resultaten voor ons team. Alleen het weer had kunnen meespelen! Het is altijd fijner en veiliger op het droge.
